നോവുകളാകുന്ന കാര്മേഘങ്ങള് മനസിന്റെ നഭസ്സില് ഇരുള് മൂടുമ്പോള് അതിനുള്ളിലെവിടെയോ വിരിയുന്ന മഴവില്ലാണ് നിനവുകള്.
Popular Posts
-
അന്നു നീ എന്നോട് പറഞ്ഞു; നീ ഇല്ലാതെ എനിക്കെന്തു ജീവിതം !!! അത് പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം. ഇന്നു നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു - നിന്റെ കൂടെ എങ്ങന...
-
ഞാനറിഞ്ഞില്ല; തൊടിയില് വസന്തം വിരുന്നെത്തിയത്, മൂകതയുടെ കനത്ത തമസ്സിനെ കീറി, മരച്ചില്ലയിലിരുന്നു കുയിലുകള്പാടിയത്; തഴുകി കടന്നു പോയ ത...
-
ഞാന് ദുശകുനമെന്നവര് വിധിച്ചു. എന്നെ അവജ്ഞയുടെ ചിഹ്നമായവര് വരച്ചു. പുച്ചിച്ചു തള്ളാന് അവരെന്റെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു. പക്ഷെ അവരോര്ത്തില്...
-
അവര്ക്കു സ്വര്ഗമണയുവാന്; എനിക്കു ഞാന് നരകമൊരുക്കി. അവര്ക്കു തണലേകാന് - ഞാനെന്റെ സൂര്യനെ കടലിന്റെ ഗര്ഭത്തിലാഴ്ത്തി ക്രൂരമായ സ്നേഹം കൊ...

0 comments:
Post a Comment