നോവുകളാകുന്ന കാര്മേഘങ്ങള് മനസിന്റെ നഭസ്സില് ഇരുള് മൂടുമ്പോള് അതിനുള്ളിലെവിടെയോ വിരിയുന്ന മഴവില്ലാണ് നിനവുകള്.
Popular Posts
-
ഞാന് ദുശകുനമെന്നവര് വിധിച്ചു. എന്നെ അവജ്ഞയുടെ ചിഹ്നമായവര് വരച്ചു. പുച്ചിച്ചു തള്ളാന് അവരെന്റെ പേരുചൊല്ലി വിളിച്ചു. പക്ഷെ അവരോര്ത്തില്...
-
അന്നു നീ എന്നോട് പറഞ്ഞു; നീ ഇല്ലാതെ എനിക്കെന്തു ജീവിതം !!! അത് പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തം. ഇന്നു നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നു - നിന്റെ കൂടെ എങ്ങനെ ജീവി...
-
ഞാനറിഞ്ഞില്ല; തൊടിയില് വസന്തം വിരുന്നെത്തിയത്, മൂകതയുടെ കനത്ത തമസ്സിനെ കീറി, മരച്ചില്ലയിലിരുന്നു കുയിലുകള്പാടിയത്; തഴുകി കടന്നു പോയ തെന്നല...
-
നിങ്ങള് പ്രണയിച്ചത്, ഈ മാംസത്തെ ആയിരുന്നോ? പ്രണയസമ്മാനമായി, പട്ടു സാരി തന്നു അണിയിചൊരുക്കുമ്പോള്; വിശക്കാനാവാത്ത വിധം, വയറു നിറചൂട്ടുമ്പോ...

0 comments:
Post a Comment